Hırs Dolu Gözleri Vardı...

Hırs dolu gözleri vardı. Kocaman açıp gözlerini bakardı ne anlatırsan anlat. Bazen meraklı , çokça sinirli ve zaman zaman da hüzünlü bakardı. Ne anlama gelirse gelsin hırslıydı hep bir şeylere karşı. Korkutucu yada soğuk hissetmezdiniz o size bakarken sadece merak ederdiniz . Her şey hakkında söyleyecek çok şeyi vardı. Ama çok konuşmazdı . Bir polisiye romandan fırlamış gibiydi, az arkadaşı vardı . Arkadaşa ise ihtiyacı hiç yoktu , öyle derdi. Onu sadece bir kere dinleyebildim , gerçekten konuşuyordu .Kendi hakkında , şehir hakkında , sevgi hakkında , gerçeklik hakkında hiç de farkında olduğunu sanmıyorum. Onun evindeydik ve içiyorduk. Onun sofrasıydı konuk bendim. Oturduğumuz 9. katın balkonundan denize bakıyorduk , alkol en iyi dostumuzdu ikimizin de o anda, deniz hırçındı .Öldüresiye dövüyordu İstanbul’u . Kimse konuşmuyordu , konuşma ise hiç beklemiyordu sessizliği bozacağını …


- Böyle olduğunda çok seviyorum denizi dedi bir anda
- Sinirli
- Onu yenemeyeceğini biliyor ama yinede elinden geleni ardına koymuyor
- Belki sarhoştur
- Belki

Bir süre denizdik , beraber vurduk İstanbul’a. Biz alkollüydük şehirse sinir bozucu…


- Kimsenin benim için ağlamayacağını biliyorum.Dedi 1 sigara sonra
- Umursamazsın
- Bence iyi nedenleri olan biri için ağlanabilir
- Beraber mi?
- Gözyaşları yalan olabilir mi?

Bir süre gözyaşıydık, kimsenin ağlamadığı gibi. Bizim iyi nedenlerimiz vardı gözyaşları ise yalandı…


- Gerçekten sevmek istiyorum. Seveceğim insanın bedeninde yaşamak dedi çok sonra
- Umutsuzsun
- Bir keresinde dedi. Çok istemiştim, o olmak istemiştim , ona olmak, sadece onun için olmak
- Hiç olmadı
- Yalnızsın
- Yalnızız

Bir süre sessizdik , çok sessiz. Olması imkansızdı, gerçekler çok acıydı , bizse çok yalnız…




Bu onu son görüşüm oldu.Önce bedeni sonra kocaman ve hırs dolu gözleri en sonrada sözleri silindi hafızalardan. Kimse ağlamadı onun için , yalandan gözyaşları bile yoktu.İstanbul’un ise umurunda bile değildi …

Fatih ÇIRPAN
2003