Kucucuk bir hikaye anlatacagim sana
Ne gereginden uzun
Ne de kisa
Önü sonu olmayan
İnanmakla ilgili
Yasamakla ilgili
Senle
Benle
Neden sonra bilinmeden
Orospu bir yazin basinda
Erkek cocugu gibi bir kiz
Ezber bozmaya aliskin olmayan
Hicbir yere gidesi yokken
Ve alismaya calisirken
Yalnizligina
Hepimiz gibi
Nerede kaybettigini dusunurken
İcine koyamadigi sevgisini
Karistirirken vakitsiz
Kaldirilmis kisliklarin arasinda
Aynalardan uzaklasmis
Kendi yansimasindan
Yarali
Cocuk
Anasini aglatmaya baslamamis sicaklar daha
Ne orospuluklarini gordu yazin
İnsanlarin
Yalan sevislerin
Tovbeli yaza
Sonbahara belki
Hic kendi olamayislarina
Yolculuk eder diye
İci sicak
Gozleri derya deniz
Yuregi sefkat
Yuregi bos
Kiziyor
Hayata
Tum kahpeliklerine kaderinin
İtiraz ediyor
Ne yapsa inandiramiyor
İcindeki sesi
Acimasiz pic
Hic dinlemedi onu
Ne bildiyse onu yasadi
Kisasini, uzununu
İyisini, kotusunu
Anı
Neyin ozlemindeyse
Onu
Bikmadan
Aradi
Dilinde ayni sarki
Daha guclu artik
Korkmadan
Korkmalarla dalga gecerek
Gorsen hemen tanirsin onu
Bakisindan
Dokunusundan
Boguk sesinden
Konusmadi cok zamandir
Acemilikten degil
Sadece
Tekrar kirilmak korkusundan
İnandiklarindan santim gerilemeden
Gururla
Usanmadan
Duruyor orada
Bul onu gonul
Al onu
Senin hikayen olsun bu da
Yersiz
Yonsuz
Evsiz...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder